In mei 1989 bracht hij een liveband bij elkaar voor de eerste Vlaamse benefietshow in het teken van kankerbestrijding. Meer dan 22 jaar later is hij nog altijd een trouwe supporter van Kom op: Jan Hautekiet, in 2012 peter van de 1000 kilometer. ‘Vorig jaar fietste ik één rit van 125 kilometer mee. De solidariteit onder de deelnemers was ronduit hartverwarmend.’
Jan Hautekiet is radiomaker, maar ook muzikant. Het is via de muziek dat hij van in het prille begin betrokken raakte bij Kom op tegen Kanker. ‘Kathy Lindekens en ik waren collega’s bij de toenmalige BRTN toen Kathy het plan opvatte om een benefietshow te organiseren die live zou worden uitgezonden op televisie. Ze vroeg me om voor de muziek te zorgen, dat deed ik maar al te graag. Ik bracht een liveband bij elkaar om artiesten te begeleiden als Soulsister, David Linx, Boogie Boy, Kris De Bruyne… In de daaropvolgende jaren voorzag ik de televisieshow van Kom op meermaals van muziek.’
Hoe bent u op het idee gekomen om deel te nemen aan de 1000 km?
Jan Hautekiet: ‘Ook weer via de muziek natuurlijk (lacht). Het team van het AB Café zocht voor de tweede editie mensen om mee te fietsen. Ik gaf me op voor de rit van Mechelen naar Oudenaarde op zaterdagvoormiddag. Dat heeft me wel wat zweet gekost, want ik ben een sporadisch fietser. Op goede momenten fiets ik wekelijks, maar dat is eerder uitzondering dan regel. Soms is er een interval van meerdere weken.’
Wat is u bijgebleven van uw eerste deelname aan de 1000 kilometer?
‘Dat het absoluut geen competitief gebeuren is en dat er onder de deelnemers een grote solidariteit heerst. Op een bepaald moment was de ketting van mijn fiets afgelopen, de groep heeft geduldig gewacht tot ik opnieuw op de fiets zat.’
Wat zijn uw sportieve ambities voor uw deelname in 2012?
‘Ik hou het voorlopig op 125 kilometer. Als het lukt om meer te gaan trainen, dan zit er meer in. De goesting is er alleszins, alleen staat mijn agenda dat niet altijd toe. De 1000 km is in elk geval een goede reden om te proberen wat meer regelmaat te krijgen in mijn fietsactiviteiten.’
Waarom steunt u Kom op?
‘Kanker is een ziekte waar we op lange termijn vaak de duimen moeten voor leggen. Ik denk dat elke vorm van ondersteuning van de mensen die erdoor getroffen worden, terecht is. De middelen die worden ingezameld met de 1000 km gaan specifiek naar de verbetering van de levenskwaliteit. Dat aspect valt absoluut niet te onderschatten.’
Wat vond u de leukste actie ten voordele van Kom op waaraan u hebt meegewerkt?
‘De eerste was natuurlijk heel bijzonder omdat het een nieuwe actie was vanuit een persoonlijke motivering. Die eendagsactie is uitgegroeid tot een duurzaam verhaal. Dat toont meer dan twintig jaar later nog altijd aan dat het goed is dat mensen opstaan en het aandurven om aan dit soort acties te beginnen.’
Bent u in uw persoonlijk leven al geconfronteerd met kanker?
‘In mijn zeer dichte omgeving is het nog niet al te veel gebeurd, hout vasthouden natuurlijk. Ik ben wel al op heel jonge leeftijd in contact gekomen met de ziekte. Toen ik tien was, is een buurjongen van vijf gestorven aan leukemie. Enkele jaren later is zijn moeder ook aan kanker overleden. Pas later heb ik beseft hoe ingrijpend dat was. In een iets recenter verleden — 2000 om precies te zijn — heb ik de strijd van collega-muzikant Robert Mosuse meegemaakt. Een man in de fleur van zijn leven, met heel veel levenslust en levenswijsheid, getroffen door een hersentumor. “Welke muziek zou Robert vandaag gemaakt hebben mocht hij nog leven?”, vraag ik me soms af.’
Frederika Hostens
